سمیه سریری: شهر مهدکودک نیست و اثر هنری با کاردستی فرق دارد

استقبال از بهار ۹۴: سمیه سریری کارشناس ارشد معماری و  نقاش جوان و شناخته شده شهر مشهد که در فضای هنری شهری دارای سابقه می باشد پس از پایان جشنواره هنری استقبال از بهار ۹۴ در این خصوص یادداشتی نوشته که آن را برای انتشار در اختیار مشهد تریبون قرار داده است.

این یادداشت در ادامه :

“در هنر عمومی و یا بهتر بگوییم هنر مناسبتی که مورد بحث ماست هدف هر چه باشد، رعایت یک سلسله اصول و الفبای موضوع اهمیت خود را از دست نمی دهد و همچنان باید به عنوان ریشه ها و زیر ساخت های این فرآیند مورد توجه قرار گیرد.

شروع فعالیت هایی از این دست همواره با ایرادات و اشکالاتی همراه است اما به طور کلی مثبت است چرا که از طرفی فرصتی ایجاد می کند برای بحث کردن پیرامون آن و از سوی دیگر هنرمندان را از لایه های خاموش شهر به صحنه ی حضور در شهر می کشاند .

آنچه نگران کننده می شود انحصاری شدن فرآیند به صورت افراطی است چه این انحصار از سمت هنرمندان باشد چه از سمت عوام و چه از سمت دستگاه های اجرایی . مردم ما لایق بهترین ها هستند . مردم نیازمند شادی در فضای شهری اند . اما شهر مهدکودک نیست و اثر هنری با کاردستی های کودکیمان فرق می کند!

جشنواره استقبال از بهار چند سال متوالی در حال برگزاری می باشد . روند برگزاری هم طبعا باید در ساختاری قانونمند و توسط افراد متخصص به این امور باشد. حجم هایی در شهر به مناسبت بهار ساخته شده که متاسفانه تایید بسیاری از آنها نشان از سلیقه ی والایی نمی دهد و شاید گروهی وجود نداشته که تاثیر طرح ارائه شده را بداند و جایگاه آن را از لحاظ زیبایی و پویایی و مقیاس شهری بررسی کند.

راهکار برون رفت ازین مسائل توجه به زیرساخت ها و مطالعات فرهنگی و روانشناختی از یک سمت و نگاه هنرمندانه و خلاقانه از سمت دیگر است که جز با تعامل هنرمند و معمار و گرافیست محیطی و مجری و تخصص های مرتبط در کنار هم  قابل انجام نیست.

این ها مسائلی است نیازمند سعی و خطا و مستلزم زمان که امیدواریم با همراهی هنرمندان و آغوش باز مسئولین برای بازیابی نقش مهم هنرمند در حیات شهری برطرف شوند .

 هرچند کارهای خوبی هم ارائه شده که از آن ها هم نمی شود گذشت.

 مساله دیگری که قابل چشم پوشی نیست روند ناسالم جشنواره در زمینه حذف ناگهانی و بدون دلیل برخی کارهای مفهومی است که در پروسه داوری تایید آن به ثبت رسیده بوده و سفارشی شدن کارهایی در خارج از محدوده ی جشنواره که جای بررسی و تامل دارد.  سفارشی که اثر هنری هنرمندی که در جشنواره حضور داشته و پس از داوری ها به مرحله ی اجرا رسیده را زیر پا می گذارد و  قرار دادهایی به طور مثال با افرادی که هیچ حضوری در این جشنواره نداشتند و هر چند در جشنواره های کاریکاتور مقام کسب کردند که قابل ارزش و احترام است صورت گرفته این در حالیست که نه سواد لازم در زمینه فضای عمومی شهری و نه تجربه کافی در این زمینه را دارا بودند.

حاصلش هم کارهایی بی کیفیت می شود که ماه ها و شاید سال ها در حیات شهری حضور دارند و شهروندان مجبور به دیدن آنها هستند. کارهایی که گاها نبودنشان تاثیر بهتری در شهر دارد. نتیجه اش هم می شود صورت به هم ریخته ی شهری که مجموعه ای از عناصر و احجام است با تنوعی که دلپذیر نیست .دست آورد این قبیل برخوردها گوشه نشینی بیشتر افراد به واقع با تجربه و پژوهشگر و کوتاه شدن دست هنرمندان محجوب و بی ادعاست .

 این ها مسائل درد آوری است که من  و بسیاری از هنرمندان را دلسرد و بی اعتماد می کند . به نظرم گذشت از کنار این مسائل مهر تاییدی بر رفتارهای غیر حرفه ای و نامناسب است که در شان هنرمندان این شهر نیست. “