برادران تاکید کرد/ همسوسازی دانشگاه و پژوهش‌ها با مسائل و مشکلات شهرداری

گروه مدیریت شهری: معاون برنامه ریزی و توسعه شهرداری مشهد گفت: مدیریت شهری برای چاره‌جویی در حل مسائل اجتماعی شهر، نیازمند استفاده از تجربیات نخبگان و آگاهان اجرایی، متخصصان دانشگاهی و مدیران آشنا به مسائل اجتماعی شهر است.

«محمدمهدی برادران» در دویستمین نشست هم‌اندیشی دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد در دانشگاه فردوسی، اظهار کرد: پراکندگی حجم بالای شاخص‌های فرهنگی و اجتماعی و عدم شناخت کافی نسبت به وضعیت اجتماعی فرهنگی شهر مشهد از جمله ضرورت‌های برگزاری جلسات هم‌اندیشی است.

وی به نامشخص بودن مرزبندی و تفکیک شهر مشهد براساس مقوله‌های فرهنگی اجتماعی از طریق شاخص‌های قابل تعریف و شفاف نبودن میزان انحراف نسبت به این شاخص‌ها به عنوان دیگر ضرورت‌ها در این زمینه اشاره کرد.

برادران گفت: مطالعات اجتماعی شهرداری دارای ۳ضلع مدیران شهری، پژوهشگران اجتماعی و شهروندان و دیگر تشکل‌های مردم نهاد است.

وی از حضور معاونان فرهنگی و مدیران شهری، ایجاد فضایی برای آشنایی مدیران شهری با پژوهشگران و ایجاد فضایی مناسب برای ارائه تحقیقات با محوریت مسائل شهری به عنوان نقاط قوت در برگزاری جلسات هم‌اندیشی دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد نام برد.

معاون برنامه‌ریزی و توسعه شهردار مشهد خاطرنشان کرد: عدم شناخت و کم‌توجهی برخی از مدیران شهری به مسائل اجتماعی و فرهنگی، کاهش بار علمی برخی از جلسات به دلیل برگزاری جلسات به طور هفتگی، عدم دستیابی برخی از جلسات به راهکارها و پیشنهادات اجرایی، عدم همپوشانی و جامعیت لازم مدعوین در برخی از جلسات و نیز نداشتن ساز و کار اجرایی و عدم پیگیری راهکارهای ارائه شده از سوی مسئولین در جلسات از جمله نقاط ضعف این هم‌اندیشی‌ها بوده است.

وی ادامه داد: همسوسازی دانشگاه و پژوهش‌ها با مسائل و مشکلات شهرداری، ترغیب دیگر سازمان‌ها و نهادها برای برگزاری اینگونه جلسات و افزایش سطح توقعات شهروندان نسبت به سایر سازمانها و نهادهای شهری از فرصتهای برگزاری جلسات هم‌اندیشی به شمار می‌رود.

برادران به ارائه راهکارهای تقویت و توسعه برنامه‌های فرهنگی اجتماعی و تبیین مفهوم هنر و مشارکت هنری مشهد و ارائه راهکارهای اجرایی به عنوان برخی از دستاوردهای برگزاری جلسات هم‌اندیشی دفتر مطالعات فرهنگی و اجتماعی شهرداری مشهد اشاره کرد.

وی گفت: براساس یافته‌های پژوهش‌ها می‌توان نتیجه گرفت که مدل برگزاری جلسات با تاکید بر ویژگی‌های خاص آن دارای قوت و ضعف‌هایی بوده که برگزارکنندگان آن، با هدف عمده ارتقاء نگاه اجتماعی مدیران شهری و توجه به آثار اجتماعی تصمیم‌گیری‌های مدیریت شهری از این روش بهره گرفته‌اند.