نوستالژی ایرانی یعنی عشق به وطن/ نگاهی به نمایشگاه نقاشی سعید بابایی

گالری مشهد تریبون: نوستالژی چیزی بیشتر از یادآوری کردن است، یک حس است. نوستالژی گرماست، گرمایی خاطره انگیز است،  احساسی شیرین و تلخ است که بیشتر اوقات غم از دست دادن اوقات خوش گذشته را همراه دارد.

نوستالژی یعنی گاری، یعنی خانه ای در کوهستان یعنی درب چوبی یک خانه در روستا، نوستالژی یعنی پیرمرد و پیرزن و نوستالژی یعنی یک فنجان چای در دل طبیعت نوش جان کردن.

اما نوستالژی ایرانی یعنی عشق به وطن، یعنی مردمانی که به یادهای تاریخی و خاطرات کهن پیوندهای عاطفی عمیق دارند، یعنی انسان هایی که آداب و رسوم ملی و قومی خویش را پاس می داشته اند و امروز هم در این جهت می کوشند.

نوستالژیست یعنی سعید بابایی، یعنی یک هنرمند از خطه هنرپرور نیشابور که در  نگارخانه سلطانعلی مشهدی شهر مشهد نمایشگاهی با عنوان “نوستالژی ایرانی” برپا کرد.

وقتی در نمایشگاه “نوستالژی ایرانی” و در این هیاهوی اضطراب آمیز جهان معاصر، دریچه ای هر چند مختصر را  به روی دنیای خاطرات کهن می گشاییم، بدون شک دلهایمان شاد گشته و چه بسا افرادی از حسرت بسیار چیزهایی که از دست داده گونه هایی خیس و بارانی پیدا کنند.

 سعید بابایی نقاش هنرمند و برپا کننده این نمایشگاه است که مجموعه تابلوهایی به شیوه رنگ و روغن عرضه نموده و با سبک و تکنیک شخصی و بر مبنای نگاهی دوباره به طبیعت و نوستالژی ایرانی و عشق به هویت ملی و علایق آزاد مردان این سرزمین، جلوه های خاطره انگیز را بر بوم نقاشی نشانده و هدف از برگزاری این نمایشگاه را آشنایی نسل جوان و ارتباط فکری و فرهنگی آنان با پیشینه های تاریخی این سرزمین می داند.

نوستالژی ایرانی حتی اگر بخواهد به کسی تقدیم بشود با حسی نوستالژیک تقدیم می شود. سعید بابایی این نمایشگاه را به روح مادر بزرگ خود مهرانگیز خویی تقدیم می کند که در یکمین سال نبودش این نمایشگاه را تدارک دیده است.

گفتنی است این نمایشگاه در آذر ماه سال جاری در بوداپست مجارستان در محل خانه فرهنگی ایران دوستان برپا خواهد شد.