گزارش خبرنگار مشهد تریبون از جاده های منتهی به شهر بهشت‎

گروه فرهنگی- سرویس زیارت: خدایا برایم باورش سخت است، وقتی می بینم جمعیت عظیم پیر و جوان، زن و مرد و کودکانی که در آغوش مادر یا دست در دست بزرگترها در جاده های شلوغ و سوز سردی که تا مغز استخوان نفوذ میکند، پیاده و بعضی پای برهنه با عشق قدم بر می دارند. این چه جاذبه و عشقی است که انها را  از کاشانی گرم و رفاه نسبی در حد خودشان جدا کرده و آن چیزی نیست جزء عشق به ائمه اطهار علیه السلام  که اینطور عاشقانه و با مشقت به زیارت غریب الغربا می روند.

 یک روز بیشتر به پایان ماه صفر نمانده و این روزها جاده های منتهی به شهر بهشت بهترین فرصت است برای نشان اوج عاشقی مردم به ساحت قدسی ائمه به ویژه علی بن موسی الرضا (ع) و من هم کوله خود را می بندم و تصمیم میگیرم چند کیلومتری با عاشقان حریم یار همراه باشم. پس عزم خودم را جذب کرده و با گفتن یک یا علی سفر خود را آغاز می کنم.

از پلیس راه امام هادی (ع) راه می افتم و به سمت چناران می روم. به اولین گروه که میرسم  با آنها مصاحبه می گیرم. یکی از آنها خودش را محمد معرفی می کند و می گوید ۱۷ سال دارد و به اتفاق دوستانش از صالح آباد به زیارت غریب الغربا می آید و سه روز است که در راه هستند. وقتی از او می پرسم به چه دلیل در این سرما زمستان با پای پیاده به زیارت امام رضا (ع)آمده ای؟! او در یک جمله پاسخم را می دهد و می گوید فقط عشق به ائمه است که من و این همه عاشق را به این راه کشانده و به راه خود ادامه می دهد…

به مسیر خود ادامه میدهم. به گروه  دیگری می رسم. سرپرستشان می گوید از نیشابور آمده اند. چند کیلوتری را طی می کنم و به ایستگاه صلواتی می رسم که توسط  خادمین امام رضا(ع) بنا شده  و زائرینی که با بسته  های  متبرک خدام امام رضا(ع) پذیرایی شده و با کوله باری از عشق طی مسیر می کنند و زیر لب مدام با گفتن  السلام علیک یا امام رضا و آجرک الله یا صاحب الزمان چشم به روبرو دوخته اند  تا چشم های بارانیشان به گنبد طلایی شمس الشموس روشن شود.

مهدی صبوری نیک