صفحه اصلی / جشنواره فیلم فجر 92 / بازنشر / رضا فرهمند : “لطفا بوق بزنید” نگاهی مساوی و انسان دوستانه به انسان ها دارد
طراحی سایت در مشهد

بازنشر / رضا فرهمند : “لطفا بوق بزنید” نگاهی مساوی و انسان دوستانه به انسان ها دارد

گروه فرهنگی سرویس سینما : رضا فرهمند یکی از بهترین سینماگران استان خراسان رضوی و به خصوص شهر مشهد است. کارگردان و مستندساز جوانی که بارها توانسته برای شهر مشهد افتخار کسب کند و آثار خوبی را به سینمای کشور  ارائه دهد. مستند آخر او به عنوان ” لطفا بوق بزنید” که در کشور هند و با رویکردی انسان دوستانه ساخته شده است، تواسنت به عنوان بهترین مستند دینی و آیینی در جشنواره سینما حقیقت معرفی شود. این مستند همچنین در بین آثار نهایی مستند سی و دومین جشنواره فیلم فجر مشاهده می شود و در بین بیست و دو مستندساز حاضر در این بخش، فرهمند تنها کارگردان مشهدی است.

با توجه به حضور فرهمند در جشنواره آتی فیلم فجر به سراغ او رفتیم و گفت وگویی را در خصوص آخرین اثر وی  و حضورش در ان جشنواره داشتیم. شما می توانید متن مصاحبه رضا فرهمند با خبرنگار ما را در ادامه بخوانید.

مشهد تریبون : آقای فرهمند لطفا کمی در خصوص کلیت و محتوا مستند “لطفا بوق بزنید” برای همشهریان عزیز توضیح دهید. 

به هر صورت ایده یک پروژه می تواند در زمانهای متفاوتی شکل بگیرد. مهمترین بخش ایده این فیلم در ارتباط با تشکیل دادگاهی توسط کودکان بحران زده مربوط به سالها پیش بود. درست زمانی که علاقمند بودم واکنش کودکان را در بحرانهای اجتماعی مشاهده کنم. از سویی دیگر تلاشهای فیلمسازی ام به من آموخته بود که کودکان بهترین آینه برای انعکاس مسائل اجتماعی هستند. آنها بهترین و دقیق ترین واکنشها را نشان می دهند. بنابراین اتفاق میانمار بهترین موقعیت جهت آزمایش و مشاهده این ایده بود. اما بخش های دیگر فیلم حاصل پژوهش هایی بود که دوماه قبل تر رخ داده بود .این پژوهش ها توسط کمیل سهیلی و تیمی که تحت نظر او در سه کشور هند، تایلند و بنگلادش تهیه شده بود در اختیار ما قرار گرفت.

مشهد تریبون : فیلم شما به عنوان بهترین مستند دینی و بهترین فیلم نیمه بلند جشنواره سینما حقیقت معرفی شد. در خصوص این انتخاب چه نظری دارید؟ آیا مستند شما اثری متفاوت بود ؟

باید قبل از هرچیز از نگاه دقیق و بسیار مثبت هیئت داوران به این فیلم تشکر کرده و عرض کنم که انتخاب شدن یک فیلم به عنوان اثری مثبت، امری مطلق و قطعی نیست و بسیار دیده ایم که نظرات در هیئتی دیگر متفاوت خواهد بود. اما مواردی هستند که  می تواند این اثر را خاص کند. از طرفی این مستند توجه ای فراتر از مرزها و پیوستهای اجتماعی انسان به یک بحران انسانی و دینی دارد.  توجه ای که نگاهی جرم شناسانه به یک اتفاق ندارد. بلکه به انسان با هر لباس و فرهنگی، نگاهی مساوی و انسان دوستانه دارد. از طرف دیگر این فیلم تنها بدنبال ارائه یک تصویر از واقعه نیست، بلکه این فیلم به دنبال ایجاد گونه ای از اندیشگی و تفکر انسانی در افراد بحران زده است.البته این نگاهی متفاوت را در مقایسه با کسانی که معتقدند فیلمساز تنها باید مشاهده گر و ناظر باشد را ارائه می دهد. ما در این پروژه معتقد بودیم که نگاه دوربین و اتفاق این  فیلم باید روزنه ای باشد هرچندکوچک برای افراد بحران زده میانمار تا شاید اتفاق فیلم نطفه ای باشد از اندیشگی که شاید سالها و روزهای آینده بتواند آنها را وادار به حرکتی سازنده برای ترمیم زندگیشان و البته برای آزادگان دنیا کند.

مشهد تریبون : با توجه به لوکیشن خارج از کشور این مستند کمی از مشکلات و محیط فیلمبرداری بگویید. 

 شاید اگر قرار باشد به بضاعت تولیدی یک گروه فیلمسازی ایرانی، آن هم با فرمت فیلم اخیر ( لطفا بوق بزنید ) متکی بود، باید تنها به تعدادی مصاحبه و اندکی نریشن و مقداری تصویر اینسرتی اتکا کرد وکار را به پایان رساند. اما واقعیت امر این است که ما در میان محدودیتها بزرگ شده ایم و یاد گرفته ایم که در عین اینکه خلاقانه عمل می کنیم عاقل نیز باشیم.

زمان اندک، اختلاف زبانی و نا آشنا بودن با فضای جامعه هند و کمپهای محل استقرار از جمله مشکلات اندکی است که شرح هر کدام به واقع بیش از چندین صفحه مجال می خواهد. اما گفتن این نکته بر من به عنوان کارگردان و مسئول گروه همیشه و در هر مجالی واجب بوده است. از این جهت که ما از میان همه این مشکلات و مصائب به سلامتی و با دست پر به ایران بازگشتیم و این همه به وجود نیامده بود جز با توجه و عنایت خدای آسمان ها به همه افراد گروه و بیش از همه به قلب کارگردان گروه که هرچه روزها جلوتر می رفت بیشتر از بیش می طپید و تنها  خداوند باعث آرامش و اعتماد همه ما بود.

مشهد تریبون:  با توجه به اینکه این مستند بهترین مستند دینی و آیینی در جشنواره سینما حقیقت شده است. به نظر شما تا چه حدی این مستند در سی و دومین جشنواره فجر شانس و اقبال برگزیده شدن دارد؟

ورود به جشنواره فجر افتخار بزرگی است که با نزدیک شدن به آن انتظارات از روز آخر وکسب جایزه بیشتر می شود و این حس یعنی رسیدن به سیمرغ که آرزوی هر کارگردانی است. بنابراین همه کارگردانان این لیاقت را حق قطعی خود می دانند و به خوبی می توانند از آن دفاع کنند. اما واقعیت این است که اصولا جشنواره دارای یک نمره و یک سطح قابل لمس نیست که بتوان پیش بینی کرد، بلکه ملاک کسب یک جایزه از سوی هیئت داوران، موضوع سلیقه هنری است و این واژه یعنی سلیقه موضوعی کمی نبوده و کیفی است. بنابراین من و تیم سازنده این امیدواری را داریم که تلاشهای ما مورد توجه هیئت داوران قرار بگیرد و بقیه ماجرا و همه ماجرا لطفی است که خداوند باری تعالی نسبت به بندگان خود دارد.

مشهد تریبون : جایگاه مستند سازی در مشهد را در چه سطحی ارزیابی می کنید ؟ مشکلات در این زمینه کجاست و برای رفع آنها باید چه کرد ؟

 به نظر می رسد استان خراسان یکی از ریشه های جدی در هر اتفاق فرهنگی در جامعه ایران است. لازم به مرور تاریخی این موضوع نیست و البته نیازی به تفاخر ناسیونالیستی و منطقه ای هم نداریم. چرا که هر نقطه از ایران چزئی از پیکر واحد این کشور است .

اما در مورد وضعیت مستند در شهر مشهد باید بگویم که متاسفانه بدلیل دور بودن چند ساله ام از مشهد قادر به پاسخ به این سوال نیستم اما به قطع می توانم پیش بینی کنم که خراسان همیشه خطه ی بزرگ پروری بوده است . فکر میکنم ریشه مشکلات در بروز یک معضل فرهنگی در هر جای دنیا تقریبا صورت ثابتی دارد. اول عدم مدیریت فرهنگی صالح و دلسوز و دوم ایجاد نشدن انگیزهای اجتماعی و هویتی برای بروز حرکتی منسجم و ادامه دار در نسل حاضر  که یکی از مهمترین درمان این مشکلات ایجاد همدلی و تعهد میان همدردان یک موضوع مشترک است. هنرمند باید در هر زمانی عزت و شرافت داشته باشد و این عزت و شرافت از کسی یا ارگانی بدست نمی آید. این ما ( مجموعه مستند سازان و…) هستیم که باید حس عزتمندی و شرافت را نسبت به هم حفظ کنیم. متاسفانه تا زمانی که هنرمند در اثر و ردپای یک ارگان یا یک سازمان هویت و امنیت پیدا کند، نباید منتظر تولیداتی خوب وموثر بود.

طراحی سایت در مشهد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *